Stel je voor: Je kan zelf niet lopen en zit dagelijks in een rolstoel. Je kunt jezelf daardoor moeilijk voort bewegen, je bent altijd kleiner dan de anderen om je heen en kan niet het gevoel ervaren van lopen.

En dan kom je wekelijks bij De Blijde Ruiters. Je wordt gebracht door een busje en rijdt met je rolstoel door de stallen. Je knuffelt de paardenneuzen die nieuwsgierig naar je kijken en voelt de warme adem van de paarden in je nek kriebelen...Dan is het tijd om op te stappen..nou ja, opstappen, dat gaat niet zo makkelijk. Met behulp van de tillift en de instructrices word je bovenop het paard gezet. De beugels worden op maat gemaakt en aan beide kanten is er een begeleider naast je om te voorkomen dat je van het paard kan vallen. Dan zit je goed en zet het paard zijn eerste stappen. Alleen dan voel je hoe het zou kunnen zijn om zelf te lopen. De schommelbeweging van de stappen die het paard zet, de warmte en de kracht van het paard onder je..het gevoel is onbeschrijfelijk.

Daarnaast zit je hoog, je kijkt op iedereen zijn kruintje en de wereld ziet er heel anders uit van bovenaf. Als je lekker zit en je voelt je zeker genoeg, nemen de instructrices je mee naar buiten. Het Jagersveld in. Je ziet vanaf hoogte hoe de wereld buiten eruit ziet. De vogels fluiten en de zon schijnt, of het regent, dat is ook niet erg als je op een paard zit. Na een rondje door het veld, ben je moe maar wel ontzettend ontspannen. Je bent ook meteen een stuk vrolijker, alles waar je eerst nog aan dacht, lijkt niet zo belangrijk meer..
Je komt terug in de manege en de tillift haalt je weer van het paard af. Zet je terug in de rolstoel. Maar, je gaat nog niet naar huis. Op de manege is het altijd gezellig en het is altijd een drukte. Door de buitenlucht en het paardrijden ben je rozig geworden. Geen fysiotherapeut kan hier tegen op! Moe maar voldaan keer je huiswaarts.

Volgende week mag je gelukkig weer paardrijden! Je kijkt er nu al naar uit!